Ne, [inlmath]-\frac{b}{2a}[/inlmath] nije dobro. To ti nije najveća vrednost funkcije [inlmath]f\left(x\right)[/inlmath], već je to [inlmath]x[/inlmath] za koje će funkcija [inlmath]f\left(x\right)[/inlmath] imati najveću vrednost.
Najveću vrednost funkcije [inlmath]f\left(x\right)[/inlmath] računaš ili tako što to [inlmath]x[/inlmath] koje si dobila sada uvrstiš u samu funkciju pa nađeš njenu vrednost, [inlmath]f\left(1\right)=-2+4+3=5[/inlmath], ili tako što, bez nalaženja [inlmath]x[/inlmath], direktno primeniš formulu za [inlmath]y[/inlmath]-koordinatu temena kvadratne funkcije, [inlmath]\frac{4ac-b^2}{4a}=\frac{4\cdot\left(-2\right)\cdot 3-4^2}{4\cdot\left(-2\right)}=5[/inlmath].
U
ovoj temi je baš danas bilo reči o razlici između [inlmath]x[/inlmath]-koordinate maksimuma/minimuma funkcije i same maksimalne/minimalne vrednosti funkcije.
A maksimalna vrednost funkcije [inlmath]g\left(x\right)[/inlmath] će biti ona njena vrednost kada njen imenilac (pošto je brojilac konstantan) ima minimalnu vrednost. Znači, nađeš minimalnu vrednost izraza u imeniocu, [inlmath]x^2-6x+25[/inlmath], zatim tu minimalnu vrednost uvrstiš u imenilac tog razlomka i dobićeš maksimalnu vrednost funkcije [inlmath]g\left(x\right)[/inlmath].